STRONA GLÓWNA | DIECEZJA ŚWIDNICKA | PARAFIA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI | POGODA | PRIVATE | KATEDRA ŚWIDNICKA | POZNAJ KRAJ | POZNAJ ŚWIAT | FORUM | WSPOMNIENIA-ALBUM | ONET-ALBUM I | ONET-ALBUM II | KOŚCIÓŁ PARAFIALNY PRZED I PO REMONCIE W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM | BIOGRAFIA Grudzień 11 2018 09:58:01  
Nawigacja
STRONA GLÓWNA
ZAŁOŻENIE OSADY KAMIENIEC W 1096 ROKU
Powstanie zamku Kamenec w roku 1096
ARCHITEKTURA KOŚCIOŁA KLASZTORNEGO
KSIĄŻĘTA ŚLĄSCY WOBEC KLASZTORU CYSTERSÓW W KAMIEŃCU
Cystersi – zakon reformatorski u początków zasiedlania Środkowo- Wschodniej Europy
Klasztor cysterski w Kamieńcu Ząbkowickim
Rozkwit baroku w czasach kontrreformacji
Friedrich Bernhard Werner – syn ziemi kamienieckiej
Epizod z historii wojen śląskich
Sekularyzacja na Śląsku
UPADEK OPACTWA CYSTERSÓW
Modły na chwałę Bożą milkną po 602 latach
Skutki sekularyzacji – przełom klasztoru w Kamieńcu
Książę Albrecht Pruski (1809–1872) – założyciel „linii Albrechtów“
KSIĘŻNICZKA MARIANNA
Księżniczka Marianna Niderlandzka – Pani na Kamieńcu
Dzieła Karla Friedricha Schinkla na Śląsku
HISTORIA BUDOWY PAŁACU W KAMIEŃCU
Pałac w Kamieńcu
ZAŁOŻENIA OGRODOWE PRZY PAŁACU W KAMIEŃCU
EWANGELICKI KOŚCIÓŁ W KAMIEŃCU
DZIEWIĘTNASTOWIECZNE WIDOKI KAMIEŃCA
Kamieniec Ząbkowicki w czasach pokoju
FRIEDRRICH BERNHARD WERNER
NA SUROWYM KORZENIU
KAMIENIEC ZĄBKOWICKI POD KONIEC DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ.
Niemiecki Kamenz staje się polskim Kamieńcem Ząbkowickim
Repatriacje i osiedlanie się nowych mieszkańców
Wyjątki z życia gminy w latach 1946 – 1989
KAMIENIECKI PAŁAC - HISTORIA
GMINA KAMIENIEC ZĄBKOWICKI W ŚWIETLE ŹRÓDEŁ ARCHEOLOGICZNYCH
PAŁAC W KAMIEŃCU ZĄBKOWICKIM PO ROKU 1945
Kamieniec Ząbkowicki na drodze do Europy
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Istebka
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Łopienica
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki-Goleniów Śląski
Historia wsi Byczeń - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Doboszowice-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Chałupki-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Mrokocin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Ożary - Gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pomianów Górny - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Pilce - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sosnowa-gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Suszka - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Sławęcin - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Śrem - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Starczów - gmina Kamieniec Ząbkowicki
Historia wsi Topola - gmina Kamieniec Ząbkowicki
BIOGRAFIA
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć I
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć II
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć III
Historia wsi Kamieniec Ząbkowicki - cześć IV
ŚWIDNICA
POŁOŻENIE ŚWIDNICY
ZARYS HISTORYCZNY ŚWIDNICY
KSIĘSTWO ŚWIDNICKO - JAWORSKIE
PANOWANIE CZESKO - WĘGIERSKIE
RZĄDY AUSTRIACKIE
ZABYTKI ŚWIDNICY
Katedra św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy
Kościół Świętego Krzyża w Świdnicy
Kościół św. Józefa w Świdnicy
Kościół św. Andrzeja Boboli w Świdnicy
Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Świdnicy
Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Świdnicy
Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Świdnicy
Zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Świdnicy
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 16
Najnowszy Użytkownik: Joshled
ARCHITEKTURA KOŚCIOŁA KLASZTORNEGO
ARCHITEKTURA KOŚCIOŁA KLASZTORNEGO
Kamieniec położony jest na przedgórzu Sudeckim w średnim biegu Nysy, na jej prawym brzegu. Czeski kronikarz Kosmas przekazał wiadomość, że w 1096 roku Brzetysław II. Książę czeski wyprawił się na pograniczne tereny Polski, zburzył usytuowany nad Nysą gród Bardo i nieco dalej nad tą rzeką zbudował gród Kamieniec. Ten obronny ośrodek musiał odgrywać przynajmniej do połowy XII wieku znaczną rolę strategiczną; strzegł on bowiem przejścia, którędy wiodła przez Przełęcz Kłodzką droga idąca z Czech w głąb Śląska. W początkach XIII wieku Kamieniec wraz z okolicznymi wsiami należał do osiadłej na Śląsku, znanej rodziny możnowładczo – rycerskiej panów z Pogorzeli, którzy w 1210 roku ufundowali prepozyturę kanoników regularnych reguły św. Augustyna. Prepozytem klasztoru kamienieckiego został Wincenty z Pogorzeli, który wcześniej był zakonnikiem w opactwie augustianów na Piasku we Wrocławiu. Gdy w 1243 roku został on opatem swego macierzystego domu na piasku, w szybkim czasie nastąpił upadek filii. W kilka lat później w 1247 roku biskup wrocławski Tomasz I oddał Kamieniec cystersom lubiąskim. Augustianie próbowali pozyskać na powrót swoją prepozyturę; jednakże na mocy wyroku legata papieskiego, wydanego w 1248 roku i zatwierdzonego bullą papieską z 15 lipca 1251 roku, pod groźbą wysokich kar kościelnych musieli zrezygnować z roszczeń do Kamieńca. Od tej pory aż do kasacji klasztoru w 1810 roku dokonanej przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III, w Kamieńcu pozostali i gospodarowali cystersi. Po raz pierwszy badania architektoniczne kościoła klasztornego w Kamieńcu Ząbkowickim przeprowadzili w latach 80 –tych H. Kozaczewska – Golasz i T. Kozaczewski. Odkryli oni fragmenty arkad i filarów we wschodniej ścianie prezbiterium. Określili czas powstania kościoła na okres między 1272 a około 1350 rokiem i przedstawili jego rekonstrukcję. Według tych autorów świątynia kamieniecka była trójnawową halą z kaplicami umieszczonymi przy transepcie. W latach 1985 – 1987 w ramach remontu klasztoru prowadzonego przez PP PKZ we Wrocławiu odsłonięto pod kierunkiem J. Romanowa znane z wcześniejszych przekazów ikonograficznych, relikty budynku klauzury. Odkryto wówczas także przyziemie początkowo prostokątnej, a później ośmiobocznej studzienki, natrafiono także na fragmenty murów na wschód od klasztoru. Przy wschodniej ścianie kościoła odkryto fundamenty i określono czas ich powstania na początku XIV wieku. Stwierdzono, że kaplice dostawiono do wcześniejszej prostokątnej części wschodniej kościoła. Odsłonięto przy północno – wschodniej kaplicy świątyni mury datowano natomiast znacznie wcześniej i wiązano z XI – wiecznym zamkiem króla czeskiego Brzetysława II. Badania kościoła klasztornego Cystersów w Kamieńcu Ząbkowickim autorka prowadziła w 1990 roku. Rozwarstwiono wówczas dostępne na strychach mury, zinwentaryzowano wnętrze świątyni i jej architektoniczny, także ponownie przeanalizowano odkryte wcześniej fundamenty wschodnich kaplic, a w niektórych miejscach wykonano sondaże archeologiczne. Analiza budulca murów i sklepień dostępnych na strychach kościoła wykazała, że ściany obwodowe świątyni zostały w całości wzniesione z kamienia. Również kamienne są ściany międzynawowe, 1,5 przęsła wschodniego prezbiterium i 4,5 przęsła zachodniego korpusu nawowego. Z cegieł gotyckich o znacznych wymiarach wzniesiono natomiast mury międzynawowe, 1,5 przęsła zachodniego prezbiterium, przęsła środkowego i południowego transeptu oraz przyległego do niego 1,5 przęsła naw. Stwierdzono także, że z cegieł wzniesiono przeważającą cześć sklepień kościoła, z kamienia natomiast jedynie przykrycia trzech przęseł północnych i dwóch przęseł południowych ambitu oraz przęsła północnego transeptu. Na strychach, nad obecnymi barokowymi kaplicami wschodnimi, stwierdzono istnienie śladów po gotyckiej więźbie dachowej. Na podstawie inwentaryzacji detalu architektonicznego we wnętrzu kościoła można stwierdzić, mimo ogólnej spójności jego wystroju, że detale o identycznej formie występują nie w całości świątyni, lecz w trzech rejonach kościoła. W części prezbiterialnej sklepienia krzyżowo- żebrowego ze zwornikami o talerzach nie wysuniętych poza obrys zwornika i z żebrami jednowklęsłowymi z trójkątnym noskiem są wsparte na filarach o przekroju rownora – miennego ośmiokąta. Wyprowadzenie żeber jest wykonane w sposób wyszukany i skomplikowany, w tym miejscu bowiem trzon słupa zwęża się łęki żeber wychodzą bezpośrednio z niego na kształt liści palmy, tak, że granice między podporą a żebrami zostały zupełnie zatarte. Bazą słupów o dość rozbudowanym profilu w tej części kościoła są spłaszczone. W transepcie i sąsiadującym z nim przęśle wschodnim naw detal architektoniczny jest formowany inaczej. Żebra sklepienie uzyskały formę dwuwklęskową i wsparto je na słupach o rzucie krzyżowym. Inne jest także wyprowadzenie żeber. W odróżnieniu od podpór prezbiterium, słupy transeptu nie zwężają się u góry, lecz mają jednolity przekrój na całej wysokości. Żebra natomiast wychodzą bezpośrednio z lic podpory, która została posadowiona nie na płaskiej bazie, jak to uczyniono w prezbiterium, lecz na wysokim cokole z profilowanymi narożnikami. W zachodnich przęsłach korpusu nawowego dokonano kolejnej zmiany form detalu architektonicznego. Wprawdzie przekroje żeber sklepiennych są tak profilowane jak żebra w transepcie, ale w zwornikach powiększono znacznie ich talerze. Sklepienia wsparto na słupach o innym niż w transepcie i prezbiterium przekroje w kształcie nierównoramiennego ośmiokąta. Wyprowadzenie żeber zostało w tej części naw maksymalnie uproszczone po względem technologicznym – żebra są jakby doklejone do powłok sklepiennych. Uproszczono także formę cokołów w słupach, które mają wysokie bazy. Widoczne od wnętrza dwu i trójdzielne maswerki są w podobny sposób formowane, w ich górnej części wmontowano kompozycje ostrołuków, kół, trójliści, czteroliści i serc. Warto także zwrócić uwagę na zachowany autentyczny fragment gzymsu o nieskomplikowanym profilu, który zarejestrowano w przejściu między południowym przęsłem transeptu a obecną barokową kaplicą południową kościoła. Analizę budowy wnętrza kościoła uzupełniono rozwarstwieniem jego ścian zewnętrznych. Stwierdzono, że na wysokości 4,0 m. Widoczna jest zmiana techniki wznoszenia południowej ściany transeptu. Do wysokości 4 m. Przypory transeptu i ościeże okien wyprowadzone są ze specjalnie formowanych ciosów, wyżej wzniesione są z kamieni łamanych. Wraz z tą zmianą podwyższono również parapet okienny przez zamurowanie otworu poniżej. Stwierdzono także, że portal w południowej części transeptu jest w dużej części złożony z elementów rekonstruowanych. Zarejestrowano także zmianę wysokości, która nastąpiła przy przyporze między pierwszym a drugim od wschodu przęsłem korpusu nawowego. Po zakończeniu badań murów istniejącego kościoła kamienieckiego przystąpiono do analizy odkrytych wcześniej fundamentów części wschodniej świątyni, uzupełniając je sondażami archeologicznymi. Przede wszystkim należałoby zwrócić uwagę na jedną ważną cechę technologiczną fundamentów i zachowanych maksymalnie do wysokości 0,5 m. Kościoła kamienieckiego, którą zauważyli także poprzedni badacze. Nad fundamentami budowano części nadziemne ścian – być może etapami i z różnych stron – przez dostawianie do siebie poszczególnych odcinków murów a nie wiązanie ich. W tym układzie tzw. szwy, zarejestrowane do wysokości 0,5 m. ścian, niekoniecznie muszą się wiązać z różnymi fazami budowlanymi. Należy także podkreślić, że rekonstrukcje styków dokonane po badaniach J. Romanowa znacznie utrudniły weryfikacje rozwarstwienia murów. Przy południowej kaplicy barokowej kościoła zarejestrowano relikty trzech obiektów. Mur najgłębiej posadowiony o nieregularnym przebiegu został zbudowany z łupku mikowego, układanego u góry na zaprawie wapiennej niżej posadowionego na dużych bryłach tego łupku. Mur ten został częściowo zniszczony przez relikt ściany kolejnego obiektu, który stykał się z podporą przekątniową ambitu. Ściana ta została przedzielona przyporami prostopadłymi oraz przyporami umieszczonymi na ściętym narożniku obiektu. Wzniesiono ją z łupków mikowych łączonych zaprawą wapienną. Trzeci zarejestrowany obiekt to relikt muru, którego fundament łękowy dostawiono do ściany poprzedniego obiektu i wniesiono także z łupków łączonych zaprawą wapienną. Przy barokowej kaplicy północnej kościoła zarejestrowano relikty podobnych obiektów. Analogicznie do reliktów przy kaplicy południowej został rozplanowany i zbudowany fragment muru, który przylegał do przypory kaplicy przekątniowej ambitu północnego i został zniszczony w części środkowej. Wiązało to się zapewne z budową kolejnego obiektu o rzucie w kształcie krzyża z ramieniem prezbiterium zakończonym trójbocznie. Fundamenty ścian i relikty części naziemnych tego obiektu zostały wzniesione z łupku mikowego układanego na zaprawie wapiennej, w narożnikach wewnętrznych ścian stwierdzono wiązanie ceglane. Na podstawie prowadzonych prac można dokonać próby odtworzenia faz budowlanych średniowiecznego kościoła cysterskiego klasztoru w Kamieńcu Ząbkowickim. Badania architektury kościoła w Kamieńcu, poprzedzające prace autorki nie wyjaśniły jednoznacznie jego datowania i etapów budowy. W latach osiemdziesiątych po przeprowadzeniu badań archeologicznych zaprezentowano sprzeczne wnioski. Archeolodzy uważali, że relikty odkryte na wschód od kościoła to relikty XI – wiecznych kaplic kościoła cysterskiego. Architekci natomiast, po natrafieniu we wschodniej ścianie prezbiterium na zachowane in situ arkady i autentyczny relikt portalu w południowym ramieniu transeptu, domyślali się istnienia w XIII wieku kaplic bocznych o planie prostokąta. Na podstawie badań można przedstawić inną chronologię odkrytych wcześniej reliktów i pokusić się o weryfikację rekonstrukcji poszczególnych etapów budowy świątyni kamienieckiej. W 1247 roku ufundowano klasztor cysterski w Kamieńcu Ząbkowickim na miejscu siedziby augustianów. Poszukiwania przedcysterskich reliktów zabudowy nie przyniosło na razie pozytywnych wyników. Do tej pory uważano, że w kamienieckim kościele klasztornym, który powstał około 1300 roku, przyjęto model planu świątyni lubiąskiej i zastosowano go w konstrukcji halowej. Na podstawie wcześniejszych prac archeologicznych oraz badań architektonicznych autorki można stwierdzić, że prze- biegającą etapami budowę tej świątyni rozpoczęto znacznie wcześniej, być może w drugiej połowie XIII wieku, po przybyciu konwentu do Kamieńca. Wówczas zapewne wytyczono rzuty ścian obwodowych prezbiterium, kaplic wschodnich, transeptu i pierwszego przęsła korpusu nawowego. Do wysokości około 4,0 m. wzniesiono jedynie na wschodzie południowe kaplice oraz sąsiadujące z nimi ściany południowego ramienia transeptu. Niewykluczone, że rozpoczęcie budowy kościoła od strony południowej było związane z planowaniem na południu wschodniego skrzydła klauzury, nie można także wykluczyć istnienia w tym miejscu wcześniejszego budynku klasztoru augustianów. Przykryte być może sklepieniami kaplice wschodnie pełniły prawdopodobnie do końca XIII wieku funkcję tymczasowej świątyni. Na przełomie XIII i XIV wieku, wykorzystując wcześniejsze fundamenty, postanowiono prawdopodobnie kontynuować budowę kościoła klasztornego. Dlatego nie zmieniono obrysu istniejącej części wschodniej, zdecydowano się jedynie na wzniesienie konstrukcji halowej. Wiązało się to z widocznym pogrubieniem ścian obwodowych i wybudowaniem masywnych przypór; tym samym była konieczna rezygnacja z kaplic południowych. Forma ich rzutu stała się być może wzorcem wybudowanym wówczas kaplic wschodnich przy prezbiterium. Wraz z nimi, na początku XIV wieku wzniesiono prawdopodobnie na starych fundamentach ściany prezbiterium oraz mury północnego ramienia transeptu wraz z kaplicami północnymi. Murowano je, być może, razem ze skrzydłem wschodnim klauzury, powstającej na północy. Wraz z transeptem wzniesiono także ściany obwodowe pierwszego przęsła korpusu nawowego oraz filary międzynawowe ambitu, później kontynuowano budowę korpusu nawowego świątyni. W trakcie badań kościoła klasztornego w Kamieńcu Ząbkowickim nie udało się rozwiązać wszystkich problemów, zwłaszcza dotyczących pierwszej fazy budowy świątyni. Ich wyjaśnienie wymagałoby jednak powtórzenia badań archeologicznych J. Romanowa oraz częściowego rozebrania zrekonstruowanych reliktów murów, co wiąże się ze znacznymi kosztami.
Na podstawie Katalogu „ Ślady niemieckiej i polskiej historii” 1996. Autor: Ewa Łużyniecka JERNUSZ SALEIB Wszelkie prawa zastrzeżone
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Hormann
21/05/2013 15:23
Zapraszam na mój blogsmiley www.garazowe.poznan-bramy
.pl


kolezanka
08/10/2012 17:05
Witam a niewiedziałam,że się interesujesz robieniem stron.Tyle dlaczego Kamieniec a nie Bystrzyca.Pa.Pa.Pa

BOBO
08/10/2012 16:57
SERDECZNIE WITAM, OGLADALEM PANA FOTKI SĄ WSPANIAŁE.TAKIE PRAWDZIWE.POZDRAWIAM

Justyna Horska
04/10/2012 18:57
Fajna stronka,dużo historii.Młodzież winna zapoznać się z historią tych miast

BOBO
26/07/2012 07:31
Fajna stronka.Podziwiam Pana-tylko po co ta Świdnica

Copyright © 2006


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie | okazjanazakupy.pl